Voor ouders die weer een nacht willen dóórslapen!
 

Blogs

 

Nieuwsgierig naar de avonturen van De Nachtoppas van Brabant?
Lees de persoonlijke verhalen in mijn blogs.

02.01.2019

Blog 2: De gebroken nachten? Die horen er gewoon bij!

Toen ik in mijn omgeving vertelde dat ik ‘De Nachtoppas van Brabant’ aan het opzetten was, ontving ik veel positieve geluiden. 

“Wát een goed idee!”

“Dat is een origineel initiatief!”

“Als dat had bestaan toen mijn kinderen klein waren had ik daar zéker gebruik van gemaakt!” 

Overdreven
Maar er waren ook mensen die het nogal overdreven vonden en online merkte iemand op: “Die gebroken nachten horen er gewoon bij als je een baby krijgt”. Gevolgd door een verhaal hoe dat jaren geleden bij deze moeder in kwestie ging. De strekking van het verhaal was dat zij toch ook nooit had geklaagd.

Kritiek op moeders
Túúrlijk weet je als aanstaande ouders dat een baby een aanslag op je nachtrust is en túúrlijk hoort het erbij, daar ben ik het helemaal mee eens maar de kritiek die moeders op elkaar kunnen hebben is niet mis! Dan heb ik het niet alleen over dit voorval maar overal. En uiteraard - of moet ik zeggen vooral? - ook online; op moedersites en sociale media.

Zoveel dappere verhalen
Ik zou zo graag zien dat we wat milder zijn voor elkaar. Niet zo snel en minder hard oordelen. Leven en laten leven✌.
Het kan een jonge moeder zo onzeker maken, zeker als ze al niet zo stevig in haar schoenen staat na een zwangerschap en bevalling. En ook is niet iedere zwangerschap of jong ouderschap hetzelfde. Ik maak in mijn omgeving en praktijk zoveel dappere verhalen mee. Ouders die heel hard knokken bijvoorbeeld tegen een levensbedreigende ziekte. Maar onderschat postnatale depressies niet. Er is veel leed achter de voordeur.

Niet voor iedereen
Ik snap heel goed dat ‘De Nachtoppas van Brabant’ niet voor iedereen is: sommige ouders hebben het geluk dat hun kindje snel doorslaapt, anderen hebben dat niet maar kunnen wel goed omgaan met de gebroken nachten. Sommigen zijn doodop maar ‘houden nog wel even vol’, andere vermoeide ouders vinden het niet nodig om een ‘vreemde’ bij hun kindje te laten.

Ik ben het ermee eens dat die gebroken nachten erbij horen maar de grens van wat iemand aankan ligt bij iedereen ergens anders, dat is zo persoonlijk. De realiteit kan, ondanks alle voorbereidingen, toch tegenvallen. Ik vind het heel sterk wanneer vaders en moeders op tijd aan de bel trekken en hulp durven(!) in te schakelen, al is het maar voor één nachtje.

Wederzijds begrip
Nog even terug naar het begin, naar de moeder die de opmerkingen “Je weet het toch van tevoren” en “het hoort erbij” maakte. Na wat toelichting bleek er meer wederzijds begrip en kwam naar voren dat zij destijds, als alleenstaande moeder, ook wel eens van ondersteuning gedroomd heeft. Dat een nachtoppas toch wel een geweldige uitkomst kan zijn.

Erkenning, begrip en een nacht bijtanken😉 kunnen zo’n verschil maken voor jonge ouders❤!

Ben je benieuwd hoe de eerste oppasnacht verliep en waarom de ouders en ik de slappe lach kregen? Dat vertel ik in mijn volgende blog…

Admin - 21:53:28 | Een opmerking toevoegen

Opmerking toevoegen

Fill out the form below to add your own comments